BADANIE MARSA

Gdy na orbicie wyjścia znajdą się wszystkie urządzenia i paliwo oraz 70 żywych ludzi jako załoga, zostaje tam zmontowane 10 pojazdów kosmicznych i rozpoczynają one start na samodzielną orbitę dokoła Słońca. Orbita ta będzie linią styczną do orbity Ziemi dokoła Słońca i po zatoczeniu olbrzymiego luku będzie również styczna do orbity Marsa dokoła Słońca. Działanie silników rakietowych (a więc tracenie paliwa) jest niezbędne tylko do sterowania lub zmian prędkości rakiety: gdy rakieta znajdzie się na odpowiedniej orbicie mając odpowiednią prędkość – można (a nawet trzeba) wyłączyć silniki rakietowe i dalszy lot odbywa się ruchem bezwładnym, bez tracenia paliwa. Moment startu musi być z góry specjalnie obliczony: chodzi oto, aby Mars znalazł się właśnie na swej orbicie w pobliżu tego punktu, w którym orbity pojazdów kosmicznych odpowiednio zbliżają się do jego orbity i aby pojazdy również znalazły się w tym punkcie. Drogą sterowania pojazdów i zmiany ich prędkości można osiągnąć to, że pojazdy wchodzą na orbitę kołową dokoła Marsa i zaczynają obiegać ruchem bezwładnym planetę Mars – stając się jego sztucznymi satelitami. Projekt przewiduje, że pojazdy wejdą na orbitę kołową dokoła Marsa o promieniu 4390 km, tj. położoną w odległości około 1000 km nad powierzchnią Marsa. Aby utrzymać się na tej orbicie, pojazdy muszą mieć prędkość 3,14 km/sek w stosunku do Marsa. Po doprowadzeniu prędkości pojazdów do tej wielkości drogą pracy silników rakietowych, wyłącza się te silniki, a pojazdy zaczynają obiegać Marsa ruchem bezwładnym, a więc bez utraty paliwa. Pojazdy pozostają na tej orbicie aż do chwili powrotu na Ziemię, tj. dni 449. Obiegają one Marsa w czasie 2 godz 26 min.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>