BUDOWNICTWO Z KAMIENIA NATURALNEGO

Zwiedzając zbiory minerałów zgromadzone w Muzeum Narodowym w Pradze uważny turysta może naliczyć kilka tysięcy gatunków kamieni. Wielkie bogactwo barw, form krystalicznych i odmian dotyczy nie tylko kamieni szlachetnych i półszlachetnych, ale przede wszystkim kamieni pospolitych, występujących masowo również i na naszych terenach. Nawet pobieżny przegląd tych wspaniałych zbiorów pozwala ocenić, jak wielkie bogactwa kryje po dziś dzień skorupa ziemska. Jesteśmy zdziwieni i zaskoczeni, że zwykły kamień spotykany niemal codziennie w naszym życiu ma tak liczne i cenne odmiany.

Zapominamy, że przez długie wieki kamień był materiałem do wyrobu narzędzi i przedmiotów codziennego użytku, dając nazwę całej epoce rozwoju ludzkości – epoce kamiennej. Procesy towarzyszące powstawaniu złóż kamiennych, olbrzymie ciśnienia i ciężar własny, przystosowały kamień do przenoszenia obciążeń ściskających i uodporniły go na wpływy atmosferyczne. W zależności od warunków towarzyszących tworzeniu się tych skał dzielimy je na: wulkaniczne, osadowe i metamorficzne, czyli przeobrażeniowe. Z podziałem tym wiążą się cechy fizyczne i mechaniczne poszczególnych gatunków kamieni. Zajmuje się tym nauka zwana petrografią.

Kamień naturalny jest, można śmiało powiedzieć, najstarszym, a jednocześnie najtrwalszym i najpiękniejszym materiałem budowlanym. Monumentalne budowle kamienne starożytnego świata przetrwały zawieruchy dziejowe, oparły się niszczącym siłom przyrody i świadczą po dziś dzień o wysokiej kulturze i sztuce budowlanej różnych ludów Europy, Azji, Afryki, a nawet zaginionych już mieszkańców Ameryki czy dalekiej Polinezji. Kamień mimo że twardy, ciężki i zimny, a może właśnie dzięki tym cechom, nadawał się najlepiej do wznoszenia gigantycznych budowli, grobowców, posągów, akweduktów, mostów, świątyń i pałaców. Przykładów takiego budownictwa można by podać bardzo wiele.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>