CEL URUCHOMIENIA SZTUCZNEGO SATELITY ZIEMI

Jak już wspomniałem, rakiety trójstopniowe przy użyciu paliw chemicznych zdolne są do uzyskiwania prędkości niewiele przekraczających 8 km/sek w momencie całkowitego spalenia swego paliwa, pozwala to na uruchomienie sztucznego księżyca, a więc na dokonanie pierwszego lotu kosmicznego bez powrotu na Ziemię. Nie pozwala zaś na odbycie lotu kosmicznego dalekiego, dla którego niezbędne jest przekroczenie prędkości 11,2 km/sek. Czy w tych warunkach można myśleć o osiągnięciu innej planety? Okazuje się jednak, że jest możliwość dzięki wyzyskaniu pomysłu, którego autorem był K. Ciołkowski. Zaproponował on rozbicie dalekiego lotu kosmicznego na dwa etapy: pierwszy etap to osiągnięcie z Ziemi, zawczasu zbudowanego sztucznego satelity krążącego na wysokości 1 – 3 tysięcy kilometrów, na którym można by zmagazynować zapasy paliwa: etap drugi to start ze sztucznego satelity po uzupełnieniu na nim zużytego paliwa. Ponieważ taki sztuczny satelita będzie się poruszał z prędkością ponad 7 km/sek, więc startująca z niego rakieta w kierunku jego ruchu będzie już miała tę prędkość jako prędkość początkową, a więc wystarczy zwiększyć tylko jej prędkość o dalsze 4 km/sek (czyli nadać jej prędkość 4 km/sek w stosunku do satelity, co technicznie jest łatwe do przeprowadzenia, gdyż ta sama rakieta może po uzupełnieniu paliwa osiągnąć prędkość nawet 8 km/sek), aby przekroczyć niezbędną drugą prędkość kosmiczną.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>