KOSZTY POZA MATERIAŁOWWE

Tworzywa sztuczne, rozpatrywane od strony cen «wagowych», nie przedstawiają się zbyt korzystnie. Są to tworzywa drogie, ceny ich odpowiadają cenom metali kolorowych, jak miedź lub glin, względnie cenie stali kwasoodpomej. W stosunku do stali węglowych i żeliwa są one 10-20 razy droższe, a 15-20 razy droższe od najtańszego tworzywa organicznego naturalnego, jakim jest drewno. W porównaniu z pospolitymi materiałami budowlanymi cena ich jest 50-100 razy wyższa.

Przy rozpatrywaniu cen liczonych w stosunku do objętości pozycja tworzyw sztucznych, wskutek ich małego ciężaru właściwego, jest o wiele lepsza. Są one wyraźnie tańsze od metali kolorowych i stali kwasoodpor- nych. Jednak w stosunku do stali węglowych i żeliwa są w dalszym ciągu kilkakrotnie droższe. W stosunku do drewna sytuacja pogarsza się, jest ono około 30 razy tańsze niż tworzywa sztuczne.

Można zatem przypuszczać, że w zakresie kosztów materiałowych tworzywa sztuczne wytrzymują zawsze zwycięsko porównanie z metalami kolorowymi i stalami stopowymi. W stosunku do stali węglowych sprawa jest trudniejsza, na ogół koszty te będą wyższe. Na korzyść tworzyw sztucznych mogą zdecydować jedynie pozostałe, pozamateriałowe elementy kosztów. Koszty pozamateriałowe powstają w sposób następujący:

(1) Przy produkcji zużywają się budynki, urządzenia, maszyny i narzędzia, czyli tzw. środki produkcji. Koszt ich amortyzacji jest proporcjonalny do czasu zużywania, a więc do czasu trwania procesu produkcji.

(2) Do wykonania produkcji potrzebna jest pewna ilość pracy ludzkiej zarówno fizycznej, jak i umysłowej. Płace liczą się za czas pracy i ten koszt zatem wzrasta proporcjonalnie do czasu produkcji.

(3) Inne koszty narastają przeważnie również proporcjonalnie do czasu i tak też muszą być wliczane do kosztów produkcji.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>