MASZYNY PRZEPŁYWOWE I ICH PROBLEMATYKA

Maszyny przepływowe obejmują grupę maszyn energetycznych o podstawowym znaczeniu dla techniki i gospodarki narodowej. Turbiny parowe stanowią elementy wyposażenia maszynowego elektrowni i zapotrzebowanie ich rośnie w miarę postępu elektryfikacji kraju. Budowane dziś w potężnych jednostkach powyżej 100 000 kW, wchodzą one do programu budowy naszego młodego przemysłu turbinowego. Spotykamy je również jako maszyny napędowe, główne i pomocnicze, w siłowniach okrętowych, a także w różnych gałęziach przemysłu, do napędu generatorów elektrycznych oraz pomp i sprężarek wirnikowych.

Turbiny wodne wykorzystują energię potencjalną mas wody, zaaku- mulowanych np. w zbiornikach retencyjnych i stanowią podstawowy element wyposażenia maszynowego siłowni wodnych. Turbiny gazowe, najmłodsze ze znanych typów silników turbinowych, znajdują coraz szersze zastosowanie nie tylko już w lotnictwie, lecz także w trakcji okrętowej, lokomotywowej i samochodowej, nadto w różnych zastosowaniach przemysłowych, a częściowo i w energetyce.

Nie mniejsze znaczenie od turbin posiadają przepływowe maszyny robocze: pompy, wentylatory i sprężarki, a także śruby okrętowe i śmigła oraz sprzęgła i przekładnie hydrauliczne. Cała ta rodzina maszyn posiada rozległą problematykę naukową, w dużej mierze wspólną dla wszystkich wymienionych typów. Poniższe wywody mają na celu zbliżenie czytelnika do zagadnień rozwiązywanych w danym zakresie przez naukę.

Maszyny przepływowe i najważniejsze wśród nich maszyny tłumikowe są maszynami typu hydrodynamicznego. To znaczy, że działające w nich siły są przede wszystkim wynikiem bezwładności mas czynnika pracującego, przyśpieszanego w myśl podstawowego prawa mechaniki: P = m y, gdzie: P – siła działająca, m – masa czynnika, y – jego przyśpieszenie.

Przeciwstawieniem maszyn przepływowych są maszyny typu pojemnościowego, inaczej wyporowe, praktycznie najczęściej tłokowe, w których. siły działające, istotne dla zachodzącego w nich procesu energetycznego, są wynikiem statycznego działania ciśnienia płynu na tłok w myśl prawa: P = F p, gdzie: P – siła działająca, F – powierzchnia tłoka, p – ciśnienie płynu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>