METALE LEKKIE

Wspólną cechą charakteryzującą metale należące do tej grupy jest ich niski ciężar właściwy. Grupę tę tworzy lit, rubid, cez i beryl. Metale te pod względem chemicznym są tak aktywne, jak sód i potas, w związku z czym nie mogą być używane w technice w postaci czystej, lecz tylko w stopach. Wyjątek stanowi beryl, który w normalnych temperaturach nie utlenia się na powietrzu, może być zatem stosowany w stanie czystym. Metale te ze względu na wysoką aktywność chemiczną otrzymywane są w podobny sposób jak potas i sód, tj. przez elektrolizę ogniową.

Lit, jako przedstawiciel tej grupy, jest najlżejszym spośród metali: jest tak lekki, że może pływać nawet po benzynie. Jego ciężar właściwy wynosi 0,53 g/cm3. Metal ten znalazł zastosowanie w metalurgii do odgazowywania i odtleniania metali. Ponadto jest używany do stopów łożyskowych w osnowie ołowiowej.

Rubid i cez odznaczają się wysokimi własnościami fotoelektrycznymi, tzn., że ilość emitowanych przez nie elektronów zależy od intensywności światła. W związku z tym metale te znalazły zastosowanie w budowie fotokomórek. Cenną cechą fotokomórek cezowych jest ich zdolność reagowania na ten sam zakres promieniowania co oko ludzkie, z czego korzysta się w telewizji.

Beryl, nazwany we Francji «glucynium», jest srebrzystobiałym metalem prawie tak lekkim, jak magnez. Związki tego metalu posiadają słodki smak, lecz nie radzimy próbować, bo są one silnie trujące. Metal ten, z racji swej niskiej liczby porządkowej, wykazuje znaczną przepuszczalność dla promieni rentgenowskich i innych – 17 razy większą niż aluminium. Dzięki tej właściwości jest stosowany jako okienka w lampach rentgenowskich i cyklotronach. Może być również stosowany jako moderator reakcji jądrowych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>