MONTAŻ SZTUCZNEGO SATELITY ZIEMI WIĘKSZYCH ROZMIARÓW

Budowę sztucznego księżyca większych rozmiarów, który mógłby służyć za magazyn paliwa dla lądujących na nim rakiet, który byłby zamieszkany przez żywych ludzi i służył jednocześnie jako wspaniałe laboratorium fizyczne i astronomiczne, można sobie wyobrazić w sposób następujący:

Będzie on stopniowo składany z mniejszych części, z których każda będzie wyrzucona osobną rakietą z powierzchni Ziemi i z których każda uzyskując odpowiednią prędkość będzie wprowadzona na tę samą orbitę – będzie się stawała samodzielnym sztucznym księżycem (tzn. nie spadnie na Ziemię, lecz będzie krążyć bezwładnie dokoła niej). Te latające części tam w górze będą łączone podczas ich ruchu w jedną całość przez żywych robotników, zaopatrzonych w odpowiednie ubrania hermetycznie zamknięte. W ten sposób powstanie duża konstrukcja złożona z oddziel- nych, przygotowanych na Ziemi części – podobnie jak powstaje nowoczesny gmach z elementów prefabrykowanych. Części te będą wysyłane z powierzchni Ziemi w ściśle obliczonych odstępach czasu i kierunkach, tak aby części później wysłane pojawiały się w pobliżu już zmontowanej

Brauna: satelita ma kształt wielkiego pierścienia (torusa) o średnicy około 100 m i jest narysowany w położeniu nad oceanem Spokojnym na południowo- zachód od Ameryki Środkowej na wysokości 1750 km nad poziomem oceanu.

Satelita Obra-ca sir: dloko&a osi prostopadłej do płaszczyzny pierścienia: powstająca przy obrocie siła odśrodkowa przyciska ludzi znajdujących się wewnątrz pierścienia do jego zewnętrznej ściany i w ten sposób jest zrealizowany «sztuczny ciężar» na satelicie konstrukcji, krążącej z olbrzymią prędkością dokoła Ziemi. Na takim większym księżycu będą obszerne pomieszczenia dla ludzi, szczelnie zamknięte, wypełnione powietrzem pod normalnym ciśnieniem, wychodzenie na zewnątrz będzie się odbywało przez podwójne drzwi i tylko w specjalnych ubiorach, które też muszą być hermetycznie szczelne, aby powietrze w nich zawarte i umożliwiające normalne oddychanie człowieka nie uleciało w przestrzeń otaczającą, która jest prawie pustką absolutną. Ubranie takie będzie miało na plecach umocowane zbiorniki ze zgęszczo- nym powietrzem i odpowiednie urządzenia zapewniające stopniowy na- pływ świeżego powietrza do oddychania oraz do usuwania powietrza zużytego, które wydziela organizm ludzki. Są już opracowane gotowe modele takich «kosmicznych» ubrań.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>