PIERWSZA I DRUGA PRĘDKOŚĆ KOSMICZNA CZ. II

Prędkości te są olbrzymie w porównaniu z prędkościami, jakie spotykamy w technice. Tak np. najszybszy dotychczas zbudowany samolot odrzutowy porusza się z prędkością około 0,8 km/sek. Kula karabinowa opuszcza lufę z prędkością około 1 km/sek. Najszybsze pociski armat wylatują z lufy z prędkościami poniżej 2 km/sek.

Zdawałoby się, że dotychczasowa technika nie pozwala na nadanie ciału tak wielkiej prędkości, aby nie spadło ono na powierzchnię ziemi. Zobaczymy później, że tak nie jest i dzisiaj już możemy zbudować pojazd, któremu możemy nadać prędkość cokolwiek większą od pierwszej prędkości kosmicznej, a więc pojazd ten już nie spadnie na powierzchnię Ziemi, lecz zacznie krążyć dokoła kuli ziemskiej – jest to możliwe przy pomocy silnika rakietowego. Ciało zbudowane rękami ludzkimi, uruchomione przez człowieka z pierwszą prędkością kosmiczną na pewnej wysokości (a więc na pewnej orbicie), nazywamy sztucznym księżycem albo satelitą Ziemi. ,

Dnia 4.X.1957 r. został uruchomiony przez Związek Radziecki pierwszy sztuczny satelita Ziemi. Był on kulą o średnicy 58 cm i ciężarze 83,6 kg, zawierającą nadajnik radiowy i baterię elektryczną umożliwiającą wysyłanie sygnałów radiowych. Został wprowadzony na orbitę eliptyczną, której punkt najbliższy powierzchni Ziemi leżał na wysokości około 210 km, najdalszy zaś na wysokości około 900 km. Rakieta wprowadzająca była trzystopniowa, przy czym stopnie pierwszy i drugi, po wypaleniu paliwa, automatycznie oddzieliły się i opadły na Ziemię: stopień trzeci, jako posiadający olbrzymią prędkość około 8 km/sek, po wyrzuceniu samego właściwego satelity również utrzymał się na orbicie i obiega kulę ziemską.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>