PLANY WYRUSZENIA NA PLANETĘ MARS CZ. II

Orbita ta jest styczna do orbity Ziemi dokoła Słońca w punkcie startu, zaś jej punkt odsłoneczny leży w pobliżu orbity Marsa, do której jest również styczna: z tych warunków wynika już długość drogi w przestrzeni międzyplanetarnej, jaką muszą oba statki przebiec, aby dolecieć do Marsa, a co za tym idzie i czas lotu: drogą tą statki przebiegną bezwładnie (bez użycia paliwa, jako ciała poruszające się w polu grawitacyjnym Słońca) w ciągu 260 dni. Tutaj zauważymy, że zwiększając nieznacznie prędkość wprowadzania statków na orbitę dokoła Słońca można znacznie skrócić (około 100 dni) czas podróży. Moment startu statków ze sztucznego księ- życa musi być tak wybrany, aby doleciawszy do orbity Marsa spotkały właśnie w tym miejscu planetę Mars. Statki kosmiczne przy pomocy zmiany swej prędkości (co odbywa się przez uruchomienie silników rakietowych) odpowiednio zbliżają się do Marsa, wchodzą w jego sferę przyciągania i zaczynają obiegać Marsa jako jego sztuczne księżyce, ruchem bezwładnym. Orbita, po której statki zaczynają obiegać Marsa ma promień 4390 km (czyli 1000 km nad powierzchnią Marsa). Masa obu statków, w chwili ustabilizowania ich ruchu bezwładnego dokoła Marsa, wyniesie 398 t.

Teraz rozpoczyna załoga statków studia nad powierzchnią Marsa (trzeba wybrać najodpowiedniejsze miejsce lądowania) oraz przygotowanie statku «pasażerskiego» do lądowania na powierzchni Marsa. Statek «towarowy» pozostanie już na zawsze jako sztuczny księżyc Marsa i nie wróci na Ziemię.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>