Podział tworzyw sztucznych na grupy

Dopiero jednak chemia XX wieku dała nam całą nową zupełnie klasą tworzyw – tworzywa sztuczne organiczne zwane inaczej masami plastycznymi. Udział chemii w powstaniu tych tworzyw był jakościowo inny niż w rozwoju tworzyw nieorganicznych. Tam chemik włączał sią raczej do istniejącej technologii ich wytwarzania, ulepszał ją, poprawiał i rozszerzał. Tworzywa sztuczne organiczne stanowią już w całości wytwór wiedzy chemicznej i przemysłu chemicznego, nie są przedłużeniem doświadczeń i zdobyczy innych gałęzi techniki, W ten sposób termin tworzywa sztuczne ma w stosunku do tworzyw sztucznych organicznych uzasadnienie głębsze niż w stosunku do tworzyw pozostałych. W tym znaczeniu jest on obecnie powszechnie stosowany, jako przeciwstawienie tworzyw organicznych naturalnych, jak drewno czy skóra.

Tworzywa sztuczne organiczne tworzą zasadniczo grupę jednolitą, choć bardzo bogatą ilościowo. Jednak ze względów praktycznych, głównie ze względu na odmienną technikę przetwarzania i stosowania, dzieli się je zwykle na trzy podgrupy:

– kauczuki sztuczne (inaczej elastomery), które wiąże się zwykle w jedną całość z kauczukiem naturalnym,

– tworzywa włóknotwórcze,

– tworzywa sztuczne w ścisłym tego słowa znaczeniu, obejmujące te wszystkie tworzywa sztuczne organiczne, które nie weszły do podgrup poprzednich.

Wszystkie trzy podgrupy obejmują tworzywa o własnościach zbliżonych. W bardzo wielu wypadkach ten sam produkt może być stosowany jako kauczuk, włókno i jako właściwe tworzywo sztuczne. Jednak, nie chcąc rozszerzać i tak już obszernego tematu, w dalszym ciągu ograniczymy się do omawiania tylko trzeciej grupy, nawiązując do kauczuków i włókien sztucznych tylko o tyle, o ile będzie to niezbędne dla pełności obrazu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>