PRODUKCJA TYTANU

Uzyskane w ten sposób wlewki tytanu poddaje się najpierw przeróbce plastycznej na gorąco, a potem na zimno. Można w ten sposób uzyskać z tytanu pręty, blachy, druty, rury itp. Przeróbka plastyczna tytanu i jego stopów musi się odbywać w atmosferze ochronnej gazu szlachetnego celem zabezpieczenia metalu przed szkodliwym działaniem powietrza. Oczywiście taka przeróbka w atmosferze argonu czy helu nie należy do technicznie łatwych. Wymaga ona specjalnych urządzeń oraz daleko posuniętej automatyzacji i mechanizacji procesów. Rewelacyjnym osiągnięciem z dziedziny walcownictwa tytanu jest uzyskanie taśmy o grubości 0,4 mm, szerokości 94 cm i długości około 140 m.

Produkcja tytanu została już opanowana na skalę przemysłową, w związku z tym tytan może być stosowany w technice. Temu zastosowaniu tytanu stoi jak na razie na przeszkodzie jeszcze dość wysoka cena tego metalu. Wynika to nie z braku rud, lecz z wysokich kosztów skomplikowanych procesów metalurgicznych, a zwłaszcza procesów przeróbki plastycznej. Najlepiej ilustruje to porównanie cen tytanu z roku 1955:

– 1 kg Ti w rudzie 4 centy

– 1 kg Ti we wlewku 12 dolarów

– 1 kg Ti w postaci blachy 30 dolarów

Łatwo z przytoczonego porównania wywnioskować, że w gotowym fabrykacie z tytanu wartość surowca jest bardzo mała w porównaniu do wartości pracy, jaka została włożona do otrzymania tego fabrykatu. Podobnie sprawa przedstawia się w przypadku innych metali. Wniosek stąd prosty, że bardziej celowe jest wytwarzanie gotowych fabrykatów i ich sprzedaż niż handlowanie surowcami.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>