SILNIK RAKIETOWY

Motorem, który odpowiada powyższym warunkom i który w powyższy sposób może nasz aparat poruszać, jest tzw. «silnik rakietowy». Składa się on z komory spalinowej, z której wychodzi otwarta rura zwana dyszą.

Do komory zostaje wprowadzone porcjami lub w sposób ciągły odpowiednie paliwo oraz tlen: następuje proces spalania, powstaje wysoka temperatura i gazy spalinowe uzyskują wielką prężność, wskutek której zostają z wielką prędkością wyrzucone przez dyszę w kierunku «do tyłu», wskutek ich wypływu, według praw mechaniki powstaje tzw. siła ciągu skierowana w stronę przeciwną do prędkości wypływu gazów, a wskutek niej komora spalinowa, a co za tym idzie cały aparat (który jest sztywno zmocowany z komorą) uzyskuje prędkość w kierunku przeciwnym do wypływu gazów, tzn. «naprzód».

Rozróżnia się dwa główne rodzaje silników pracujących na zasadzie odrzutu: jedne z nich czerpią tlen do spalania paliwa z otaczającej atmosfery. Te silniki nazywamy odrzutowymi, w odróżnieniu od silników dru- giego rodzaju zwanych rakietowymi, które zabierają ze sobą nie tylko paliwo, ale i tlen do jego spalania. Silnik odrzutowy może być zastosowany do pojazdu poruszającego się w powietrzu (np. samolotu, który dzięki temu nazywa się samolotem odrzutowym). Silnik rakietowy może być użyty zarówno do pojazdu poruszającego się w powietrzu, jak i do pojazdu poruszającego się w próżni. W miarę pracy silnika, tj. w miarę wypływu w tył gazów spalinowych, aparat zaczyna stopniowo nabierać coraz to większej prędkości naprzód, przy czym ruch ten powstaje niezależnie od tego, czy aparat znajduje się w powietrzu, czy też w próżni. Okoliczność ta sprawia właśnie to, że silnik rakietowy może być użyty do napędu rakiety międzyplanetarnej, tj. do aparatu, który ma się poruszać w przestrzeni pustej, ponad atmosferą ziemską. Gdy gazy spalinowe będą z silnika wypływały «w tył» dostatecznie długo, to sam aparat może stopniowo osiągnąć prędkość «naprzód» dowolnie wielką. W ten sposób istnieje możliwość osiągnięcia dowolnie wielkiej prędkości aparatu, jeżeli tylko zdołamy dostatecznie długo utrzymać pracę silnika, tj. zabierzemy z nim dostatecznie duży zapas paliwa. Gdy silnik wyłączymy, to prędkość aparatu przestaje się zwiększać i pozostaje taka, do jakiej wielkości doszła – aparat porusza się ruchem bezwładnym, jeżeli nie natrafia na żadne opory, to będzie się tym ruchem poruszał dowolnie długo.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>