SZTUCZNE IZOTOPY PROMIENIOTWÓRCZE CZ. II

Dowiedzieliśmy się już jak powstają sztuczne izotopy promieniotwórcze, teraz jeszcze parę słów o ich rozpadzie. Atomy tych izotopów są nieyrwałe i emitują promienie a4 lub ß: promieniowaniu temu towarzyszy najczęściej jeszcze promieniowanie y. Promienie a stanowią strumień zjo- nizowanych atomów helu (tzn. atomów helu pozbawionych elektronów, a więc naładowanych dodatnio), promienie ß są natomiast strumieniem elektronów naładowanych ujemnie5 (rozpad ten oznaczony jest symbolem ß). Promienie y nie mają żadnego ładunku elektrycznego i są promieniowaniem elektromagnetycznym podobnie jak światło widzialne lub promieniowanie rentgenowskie, lecz o bardzo małej długości fali. Promienie y można również rozpatrywać jako strumień fotonów niosących pewne kwanty energii, której wielkość jest odwrotnie proporcjonalna do długości fali promieniowania.

Rozpadem promieniotwórczym wszystkich radiopierwiastków rządzi prawo, zgodnie z którym średnia liczba atomów promieniotwórczych rozpadających się w jednostce czasu stanowi zawsze pewną określoną, charakterystyczną dla danego pierwiastka, część całkowitej liczby istniejących atomów. To podstawowe prawo rozpadu promieniotwórczego można wyrazić inaczej słowami: okres czasu, w którym ulega rozpadowi połowa całkowitej ilości atomów jest wielkością stałą i charakterystyczną dla danego izotopu. Okres ten nazywamy okresem połowicznego rozpadu (lub okresem półrozpadu).

Istotną charakterystykę izotopu promieniotwórczego stanowi, obok okresu połowicznego rozpadu i rodzaju emitowanego promieniowania, również energia tego promieniowania. W fizyce atomowej stosuje się jednostki energii zwane elektronowoltami (eV). Jeden elektronowolt jest energią, jaką nabywa elektron przyśpieszony w polu elektrycznym różnicą potencjału równą 1 woltowi. Jest to energia bardzo mała, toteż w praktyce używa się jednostek pochodnych – kiloelektronowolt (keV) równych 103 eV i megaelektronowolt (MeV) równych 10° eV f>.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>