TECHNICZNE PROBLEMY KONSTRUKCJI SPRĘŻONYCH Z KAMIENIA CZ. II

Poza badaniami laboratoryjnymi, przy ustalonym sposobie pobierania próbek, konieczne są badania połowę w kamieniołomie lub w zakładzie obróbki, które gwarantowałyby jakość surowca oraz prawidłową obróbkę.

Skały, w szczególności osadowe, posiadają uwarstwienie, którego kierunek w konstrukcjach sprężonych ma istotne znaczenie. Zachodzi tu analogia do budowy drewna, którego wytrzymałość na ściskanie wzdłuż włókien jest znacznie niższa niż wytrzymałość w poprzek włókien. W kamieniach pochodzenia wulkanicznego (tzn. skały wylewne, np. granity, bazalty) o budowie średnio i drobnoziarnistej, o dużej jednorodności, zjawiska te nie są tak szkodliwe, jak w skałach osadowych i przeobrażeniowych (np. w pieskowcach czy wapieniach). Przy wydobyciu i obróbce elementów kamiennych o wyraźnych cechach niejednorodności należy zapewnić prostopadłość ich uwarstwienia do przyłożonych sił sprężających. Kontrolne badania na kamiennych elementach konstrukcyjnych, szczególnie narażonych na działanie obciążeń niszczących, można przeprowadzać nie tylko na próbkach z tegoż materiału, ale przy bardziej niejednorodnym surowcu na samym elemencie nośnym, za pomocą nie niszczących metod badawczych, opartych na zasadzie ultradźwięków.

Współczynnik sprężystości wymaga przy kamieniu konstrukcyjnym dodatkowych badań. Wiadomo, że zachowanie się skał nie odpowiada na ogół prawom Hooka. Zależność odkształceń od naprężeń wyraża się linią krzywą. Ponadto wartość współczynnika sprężystości w skałach wzrasta szczególnie przy drobnoziarnistej budowie wraz z powiększającym się obciążeniem. Wartość tego współczynnika jest największa, gdy kierunek jest prostopadły do płaszczyzny najlepszej łupliwości.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>