URAN – PODSTAWOWY SUROWIEC ENERGII ATOMOWEJ

Metal ten odkryty został już w roku 1789 w tak zwanej smółce uranowej. Nazwa jego pochodzi od planety Uran odkrytej na krótko przed nim. Do roku 1942, w którym uruchomiono pierwszy na świecie stos atomowy, uran otrzymywany był jako produkt uboczny przy wytwarzaniu wanadu i radu. Początkowo nie wiedziano co z nim robić i szukano dla niego zastosowania w technice. Dopiero w 150 lat po jego odkryciu odkryto go po raz drugi, już jako najcenniejszy metal – podstawowy surowiec energii atomowej. Zapoczątkował on nową erę ludzkości – erę energii jądrowej. Superlatywy i rewelacyjne wiadomości na temat tego metalu i jego zastosowania nie schodzą ze szpalt prasy codziennej całego świata. W tym artykule potraktujemy go tak, jak inne metale. Podamy jego własności i zastosowanie jako metalu zwykłego, omówimy występowanie w przyrodzie i sposoby otrzymywania z rud. Natomiast jego specyficzne właściwości, jako surowca energii jądrowej, będą rozpatrzone tylko pobieżnie.

Czysty uran jest plastycznym, srebrzystobiałym, ciężkim metalem. Jego ciężar właściwy wynosi 19,16 g/cm3. Topi się w 1133°C, a wrze w około 4200°C. Jego przewodnictwo elektryczne jest nieco gorsze niż żelaza. Pod wzglądem strukturalnym występuje w trzech odmianach alo- tropowych. Odmiana trwała do temperatury 667° krystalizuje w skomplikowanym układzie rombowym, odmiana trwała do 772° w układzie tetragonalnym, a odmiana trwała do punktu topienia w układzie regularnym.

Wytrzymałość uranu na rozciąganie zależy w wysokim stopniu od jego czystości i wynosi dla najczystszego około 37 kg/cm2. Metal ten w normalnych temperaturach nie utlenia się w powietrzu. Jednak podgrzany do 170°C spala się gwałtownie z wydzieleniem ciepła i światła. Uran uderzony twardym przedmiotem intensywnie iskrzy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>