WŁASNOŚCI CHEMICZNE TWORZYW SZTUCZNYCH

Tworzywa winny być w miarę możności substancjami chemicznie odpornymi, tj. posiadać słabą zdolność do wchodzenia w reakcje chemiczne, gdyż własność ta decyduje o trwałości przedmiotów z tych tworzyw wykonanych. W warunkach zwykłych wystarcza odporność na działanie czynników atmosferycznych, a więc tlenu, COa i wilgoci powietrza, promieni słonecznych w temperaturach odpowiadających naszemu klimatowi, Czasem wymagana jest odporność na stałe lub przejściowe działanie wody, wody morskiej, a w okolicach przemysłowych – na działanie gazów zawartych w powietrzu (CO2, SO2, H2S, składniki kwaśne organiczne dymu). Specjalne znaczenie ma odporność chemiczna tworzyw w warunkach pracy przemysłu chemicznego, gdzie różnorodność działających czynników chemicznych jak kwasy, alkalia, rozpuszczalniki organiczne i ich nieraz wysokie stężenia powodują wzrost wymagań w tym kierunku.

Najpospolitsze tworzywa naszej techniki: stale węglowe, żeliwo i drewno są mało odporne na zwykłe wpływy atmosferyczne. Stal i żeliwo rdzewieją, a drewno butwieje już po bardzo krótkim okresie czasu, co wymaga stosowania specjalnych zabiegów ochronnych. Bardziej odporne są metale nieżelazne a jeszcze lepsze tworzywa krzemianowe wszystkich typów. W miarę podwyższania wymagań na odporność coraz mniej tworzyw im odpowiada, tak że trzeba dla każdego czynnika niszczącego (korodującego) wyszukiwać specjalne materiały odporne na ten właśnie czynnik.

Tworzywa sztuczne nie przedstawiają się pod tym względem jednolicie. Są między nimi takie, które nie odznaczają się wybitną odpornością, jak pochodne celulozy, aminoplasty. Większość z nich jednak są to ciała bardzo mało czynne chemicznie i przez to bardzo na wpływy zewnętrzne niepodatne. Takimi są np. fenoplasty i większość termoplastów. Dlatego też stosowane są one szeroko jako tworzywa antykorozyjne do ochrony innych tworzyw lub jako materiały konstrukcyjne w wypadkach, gdy specjalna odporność chemiczna jest wymagana. Pod tym względem stanowią one jedne z najlepszych tworzyw, jakie znamy.

Powierzchnia zewnętrzna wyrobów z tworzyw sztucznych odznacza się bezpośrednio po uformowaniu, bez specjalnej dodatkowej obróbki, dużymi walorami estetycznymi, jest gładka, lśniąca i nie podlega korozji. Pod tym względem posiadają one przewagę nad innymi tworzywami, które na ogół wymagają dodatkowego uszlachetnienia powierzchni, jak malowanie lub impregnowanie drewna, malowanie stali, szkliwo ceramiczne.

Tworzywa sztuczne dają się barwić na wszystkie możliwe kolory. Tylko niektóre, jak np. fenoplasty, posiadają z natury ciemne, żółtawe zabarwienie: możność jego zmiany jest dość ograniczona.

Niektóre tworzywa sztuczne przeświecają (polietylen, polichlorek winylu), inne jak polistyren, estry metakrylowe, pochodne celulozy są przezroczyste jak szkło, z którym z powodzeniem mogą współzawodniczyć pod względem własności optycznych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>