WPŁYW PRĘDKOŚCI I PRZYSPIESZENIA RUCHU NA ORGANIZM LUDZKI

Organizm ludzki jak i wszelkie urządzenia materialne (przyrządy i maszyny) mogą bez szkody dla siebie poruszać się z dowolnie wielką prędkością, byle tylko ta prędkość była stała, tzn. nie ulegała zmianom. Najlepszym tego dowodem jest fakt, że Słońce unoszące ze sobą Ziemię, porusza się w przestrzeni Wszechświata z prędkością około 220 km/sek, tj. około 800 000 km/godz, a nikt nie odczuwa tej prędkości. Groźne dla organizmu ludzkiego (jak i dla przyrządów) są tylko zmiany prędkości, czyli przyspieszenie, gdyż przy wszelkiej zmianie prędkości powstaje siła działająca na ciało. Gdy pociąg raptownie stanie, wszyscy pasażerowie »lecą do przodu« i potrzebny jest niemały wysiłek dla pozostania na miejscu: im raptowniejsza jest zmiana prędkości, tym większa jest siła działająca.

Tak np. przy wystrzale armatnim pocisk podlega olbrzymiej zmianie swej prędkości, bo od stanu spoczynku, czyli prędkości równej zeru, w ciągu ułamka sekundy uzyskuje olbrzymią prędkość około 1 km/sek. Siła działająca na pocisk jest olbrzymia i gdyby w pocisku znalazł się żywy organizm (albo precyzyjny przyrząd mechaniczny) – zostałby zgnieciony na miazgę. Pierwszym zatem warunkiem, który musi być spełniony przy konstrukcji aparatu mającego rozwijać wielkie prędkości, jest ten, aby aparat uzyskiwał swą olbrzymią prędkość nie od razu, lecz stopniowo, tzn. aby przyspieszenie było stosunkowe małe, jak również, aby przy końcu podróży mógł stopniowo bardzo powoli zmniejszać swą prędkość.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>