WYPRAWA NA MARSA

Istnieją już projekty koncepcyjne, a nawet wstępne budowy sztucznego satelity większych rozmiarów. Na uwagę zasługuje projekt W. Brauna1, znanego konstruktora wielkich rakiet, autora dość szczegółowo opracowanego projektu wyprawy na Marsa, w której ma wziąć udział 70 żywych ludzi.

W. Braun proponował zorganizowanie całej flotylli statków kosmicznych w liczbie 10, a to ze względów bezpieczeństwa, aby w razie awarii jednego pojazdu inne mogły udzielić mu pomocy. Właściwy start do podróży na Marsa odbędzie się nie z powierzchni Ziemi, lecz ze zmontowanego sztucznego satelity większych rozmiarów obiegającego Ziemię. A to dlatego, że sztuczny satelita ma już znaczną prędkość, a mianowicie około 8 km/sek: rakieta startująca z niego, aby uzyskać prędkość oderwania (drugą prędkość kosmiczną) wynoszącą 11,2 km/sek, musi zwiększyć swą prędkość tylko o 4,2 km/sek, co jest przecież znacznie łatwiejsze niż uzyskanie prędkości 11,2 km/sek.

Sztuczny satelita służący jako miejsce startu rakiet marsjańskich ma być uruchomiony na orbicie kołowej, której promień wynosić będzie 8110 km (tj. odległość od powierzchni Ziemi 1730 km): będzie on się poruszał po tej orbicie z prędkością 7,07 km/sek, a czas jego obiegu dookoła

Ogłoszony w ksiąitee W. Braun, The Mars Project, Urbana, USA 1952. W końcu 1956 r. ukazała się książka W. Ley and W. Braun. The Exploration of Mars, New-York 1956, w której autorzy (aby zmniejszyć wydatki potrzebne na zorganizowanie wyprawy na Marsa) przeliczyli wszystkie potrzebne dane techniczne dla ekspedycji złożonej tylko z 12 żywych ludzi w 2 siatkach kosmicznych. Ziemi wyniesie 2 godz. Tę orbitę będziemy nazywać orbitą wyjścia.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>