WYTWORNICE PARY CZ. II

Stosowane dziś graniczne prędkości obwodowe rzędu 430 m/s w końcu łopatek, umożliwiające budowę turbin dużej mocy, po rozwiązaniu pewnego bardzo trudnego zagadnienia z dziedziny drgań łopatek, udało się ostatnio podnieść do ok. 480 m/s w końcu łopatki (V). Łopatka o wadze 4,5 kg pozostaje wtedy w pracy pod działaniem siły odśrodkowej około 48 000 kG, tj. 48 ton, W tych warunkach zamocowanie łopatki we wrębie wirnika stanowi problem,wcale niełatwy.

Wyobraźmy sobie na obwodzie koła 80 łopatek. Siła odśrodkowa łopatek przenosząca się na tarczę koła wynosi wtedy 80 X 48 = 3840 ton. Siła ta odpowiada ciężarowi 192 wagonów 20-tonowych. Przykład ten daje wyobrażenie o powadze problemów wytrzymałościowych związanych z budową takich turbin.

Im większa prędkość obwodowa wirnika, tym większe znaczenie posiada przegrzewanie międzystopniowe pary, nie tyle ze względów sprawnościowych, ile z uwagi na redukcję zawilgocenia w końcu ekspansji. Na miejsce przegrzewu za pośrednictwem gorących spalin w urządzeniu kotłowym, bardzo niewygodnego i komplikującego schemat siłowni ze względu na potężne średnice rurociągów parowych łączących turbinę z przegrze- waczem, zachodzi możliwość zastosowania przegrzewania za pośrednictwem płynnego metalu, sodu lub stopu sodu i potasu, co wybitnie zmniejsza wymiary rurociągów i związane z tym niedogodności konstrukcyjne i ruchowe i umożliwia zastosowanie, bez większych trudności, nawet dwustopniowego przegrzewu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>