ZAPORY WODNE

Siłownie wodne predysponowane są zatem do produkcji najcenniejszej energii – energii szczytowej: pozwalają one na znaczne obniżenie kosztów wytwarzania energii w siłowniach cieplnych pracujących na wspólną sieć energetyczną, tworząc dla niej rezerwę mocy szczytowej.

Zapory wodne pozwalają osiągnąć spady o wysokościach dochodzących do 200 m, istnieją jednak możliwości wyzyskania w siłowniach wodnych spadów znacznie większych, które obecnie dochodzą do 2000 m. Takie spady otrzymuje się przez jednoczesne spiętrzenie wody na zaporze oraz korzystny układ biegu rzeki przez przecięcie np. sztolnią masywu górskiego w przewężeniu pętli, którą płynie rzeka, przez co dodatkowo wykorzystuje się spad rzeki na długich nieraz odcinkach.

Wielkie spady rzek w Polsce nie są możliwe do osiągnięcia, spotyka się je w Alpach, Skandynawii, na Kaukazie. W Polsce zrealizowano spię- trzenia takie, jak zapora w Rożnowie na Dunajcu. Piętrzy ona wodę na wysokość 30 m, energia wody wykorzystana jest w siłowni o mocy instalowanej 50 MW (50 tys. kW): siłownia w Dychowie o mocy 50 MW wykorzystuje spad również około 30 m, uzyskany przez niewielkie spiętrzenie jazem wody na Bobrawie oraz wykorzystanie spadu długiego odcinka tej rzeki (około 30 km), przez przecięcie kanałem pętli, jaką tworzy ta rzeka. Kanał otwarty, który doprowadza wodę do siłowni ma minimalny spadek jednostkowy i długość 10 km. Zasoby sił wodnych w Polsce rozmieszczone są w sposób uwidoczniony na rys. 16.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>